Plac Ratuszowy jest centralnym miejscem, nie tylko ze względu na charakter położenia. Kamieniczki wokół placu od niedawna ponownie cieszą oko. Choć nie są to te same budynki, jakie zastano w Jeleniej Górze w 1945 r. Po kilkunastu latach kamienice wokół placu popadły w ruinę. Tylko zdrowy rozsądek ówczesnych władz miasta spowodował, że ich miejsca nie zastąpiła wielka płyta. Budynki w latach sześćdziesiątych zostały odbudowane. Jak wyglądały kiedyś można, choć już bez zdobień, zobaczyć obecnie. W środku jednak mieszkania prawie niczym nie odbiegają od standardów blokowych. Od niedawna na Placu Ratuszowym jest kostka brukowa, która zastąpiła granitowe płyty ułożone na początku lat siedemdziesiątych. Jak wyglądał kiedyś jeleniogórski rynek można zobaczyć spacerując pod arkadami. Tam jeszcze zachowały się nieszczęsne płyty, które w przyszłości również mają zniknąć.

Ratusz do 31 grudnia 1998 był siedzibą wojewody jeleniogórskiego (?!). Po reformie administracja państwowa zdecydowała się oddać obiekt prawowitym właścicielom, czyli radzie miasta. Budynek w 1997 roku gruntownie został wyremontowany, ale jak się tylko okazało ...z zewnątrz. Wewnątrz wymaga kapitalnego remontu. Klasycystyczny budynek ratusza połączony jest przejściem na II piętrze z kupieckimi kamieniczkami. Kiedyś pod łącznikiem jeździły tramwaje. W tej chwili na pamiątkę jest tam zachowana jedna szyna z torowiska.

Fontanna z Neptunem Nie jeden turysta i mieszkaniec Jeleniej Góry zastanawia się skąd pod górami postać Neptuna? Wyjaśnienie jest bardzo proste. Fontannę tę wraz z rzeźbą ufundowali w XVIII wieku jeleniogórscy kupcy, którym wyjątkowo sprzyjała fortuna. Handlowali z prawie całym światem wysyłając swe towary również drogą morską. Kiedyś w tym miejscu była studnia miejska.

Baszty w Jeleniej Górze są dwie Grodzka i Zamkowa. Obie położone są w odległości około 100 metrów od Placu Ratuszowego i obie są pamiątkami po miejskich fortyfikacjach ostatecznie zlikwidowanych w XIX wieku. Kamienie z których zbudowane były mury obronne wykorzystano m.in. do budowy ujęć wody.

Wieża bramy zamkowej , gdyby zapytać się o nią mieszkańców Jeleniej Góry długo zastanawialiby się i prawdopodobnie większość nie potrafiłaby wskazać miejsca w którym się znajduje. A położona jest pomiędzy dwoma zachowanymi basztami grodzkimi 150 metrów od Placu Ratuszowego. Wieża ma 38,4 metra wysokości. Nie jest jednak udostępniona turystom.

Kościół p.w. Podwyższenia św. Krzyża czyli Kościół Garnizonowy (1718 r.). To typowy przedstawiciel świątyń wybudowanych w Baroku. Wzorowany jest na kościele Św. Katarzyny w Sztokholmie. Ewangelicka (obecnie katolicka) świątynia wybudowana na planie krzyża. Warto zwrócić uwagę na odrestaurowane, pełne przepychu polichromie oraz organy o niepowtarzalnym brzmieniu. Po ich remoncie nagrano tu kilka koncertów. Melonami powinni w świątyni pojawić we wrześniu, kiedy trwa międzynarodowy festiwal organowy. Wokół kościoła był kiedyś cmentarz. Obecnie zachowały się jedynie grobowce bogatych mieszczan. Grobowce te to typowy przykład barokowej sztuki cmentarnej.

Kościół św. św. Piotra i Pawła to obecnie cerkiew. Położona w centrum miasta niestety nie jest na co dzień udostępniana turystom. Obecny kształt budynku pochodzi z 1773 roku. Wnętrze cerkiewki nie jest bogate. Warto jednak zwrócić uwagę na ścianę od ulicy w którą wmurowano dwa krzyże pokutne.

Kaplica Św. Anny remontowana była przez wiele lat. Od niedawna ponownie służy wiernym. Jest to rzadki przykład połączenia kaplicy z basteją. W miejscu tym usytuowana była jedna z trzech bram Jeleniej Góry. Brama Wojanowska wzniesiona w latach 1759-63 niedawno stanęła w swoim pierwotnym miejscu. Oczywiście z oryginalnych elementów pozostały tylko zdobienia. Co się zaś dotyczy kościółka, to doskonale widać dawne otwory strzelnicze. Można też zauważyć wmurowany w średniowieczu krzyż pokutny. Obiekt pochodzi z lat 1709-15. Postawiony został na miejscu poprzedniej świątyni, którą pochłoną ogień.

Kościół św.  Erazma i Pankracego pochodzi z XIII w. Ciągle przebudowywany renesansową formę zawdzięcza wcześniejszemu pożarowi i odbudowie w 1549 roku. Na uwagę przede wszystkim zasługuje boczne wejście do kościoła i zaraz obok prezbiterium. Są to najstarsze fragmenty świątyni. Warto zwrócić uwagę na rzeźby wsporników i trzy portale. Unikatem jest zaś barokowa kazalnica na wysokości pierwszego piętra po lewej stronie wieży. Ołtarz pochodzi z początku XVIII wieku. Wyjątkowe dzieło jest autorstwa Norwega Tomasza Weisfeldta. Bogate ornamenty, figury świętych i aniołów przyciągają uwagę. Św. św. Erazm i Pankracy są patronami Jeleniej Góry.