strona startowa

poleć serwis

         

   wycieczki po regionie  FLORA KARKONOSZY  

 

 

Karkonosze pod względem bogactwa i rzadkości flory zajmują wśród polskich gór trzecie miejsce po Tatrach i Pieninach. Stara legenda mówi o sporze jaki toczył się pomiędzy Rzepiórem - duchem gór a diabłem. Obaj wychwalali się, że stworzą najpiękniejszy ogród. Zwyciężył duch Karkonoszy, czego świadectwem do dziś są piękne, bogate w różne okazy flory, łąki pokrywające górskie stoki od wczesnej wiosny do późnej jesieni.

Wśród blisko 200 gatunków roślin porastających Karkonosze większość ma charakter typowo górski. W niższych partiach  gór występują jednak rośliny lubiące nieco łagodniejszy klimat

Tak jest w strefie regla dolnego (400 - 800 m.n.p.m.) najmocniej przeobrażonej przez człowieka. Jako enklawy wśród lasów  występują tu pola uprawne. W przytłaczającej jednak większości rosną tu świerki, wprowadzone w XX w. przez człowieka - często z wielką szkodą dla równowagi ekologicznej. W okolicach Chojnika, Żar, Grzybowca, Przesieki zachowały się niewielkie fragmenty pierwotnych lasów bukowo-jodłowo -sosnowych.

Nieco wyżej, w piętrze regla górnego (1000-1400), dominuje - ale już w formie pierwotnej, świerk z domieszką jarzębiny i  jaworu. Najwyższe partie tej strefy porośnięte są przez kosodrzewinę. Piętro kosodrzewiny (zwane również strefą alpejską) stanowi botanicznie najciekawszy obszar Karkonoszy. Rosną tu rośliny  typowe dla wysokich gór Europy Środkowej, jak również okazy występujące w górach typu alpejskiego  i w obszarze arktycznym. Są również niezmiernie ciekawe relikty epoki lodowcowej. Znaleźć je można w polodowcowych kotłach, szczególnie w Małym Śnieżnym Kotle.

Runo piętra regla górnego jest zróżnicowane w zależności od położenia. Brzegi potoków porastają zespoły bujnych  ziołorośli, w przeciwieństwie do monotonnych i ubogich torfowisk. Na tej wysokości występują takie rośliny jak: liporasta sasanka alpejska, dzwonek Scheutzera, goryczka trojeściowa, szarotka norweska, pięciornik złoty i wiele innych.

Piętro alpejskie (1400-1603) charakteryzuje się  występowaniem głównie widłaków i traw, choć można również spotkać jastrzębce, pierwiosnki i różnego rodzaju mchy i porosty. Porastają one szczytowe partie Śnieżki i Czarnego Grzbietu, a także gołoborza Małego i Wielkiego Szyszaka, Śmielca, Tępego Szczytu i Czarnej Kopy.

 

 

| strona główna | menu przyroda |

Copyright & Design 1999-2003 by KAI